โลมาที่รัก Dolphin Watch

เห็นว่าช่วงที่ผ่านมา กระแสวาฬบรูด้ามาแรง เลยนึกถึงบทรำพึงรำพันเก่าๆที่เขียนไว้เมื่อสองสามปีก่อน ลงในฮิห่า (Hi5) ที่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เข้าไปเท่าไหร่ เลยก๊อปเอามาไว้ที่นี่…ให้รู้ว่า เมืองไทยยังมีดีอีกเยอะ…ไม่ต้องรอตามกระแส…ก็มีอะไรให้ดูจ้า…

ได้มีโอกาสติดสอยห้อยตามนักวิจัยไปสำรวจโลมาที่ทะเลไทยแถวขนอมมา ชาวบ้านที่นั่น รู้ว่ามีโลมาป้วนเปี้ยนอยู่แถวนั้น เป็นเวลานานมาแล้ว เลยร่วมกันก่อตั้งเป็นชมรม อนุรักษ์บ้านเกิด อนุรักษ์ชายฝั่ง อนุรักษ์โลมา… และใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ให้เป็นประโยชน์ ชาวบ้านให้เช่าเรือหางยาว ที่ปรกติทำประมงชายฝั่ง พานักท่องเที่ยวออกไปชมโลมา… แน่นอนว่า ของแบบนี้ การันตีว่าจะเจอไม่ได้ แต่จากที่ฉันได้มีโอกาสออกไป ไปทุกวัน เจอทุกวัน จะมากจะน้อยเป็นอีกเรื่องหนึ่ง… โลมาที่เห็น มีสองชนิด โลมาหัวบาตร…หรือโลมาอิรวดี เจ้านี่ค่อนข้างขี้ระแวง ไม่ค่อยให้เรือเข้าใกล้ เจอแล้ว ดูเฉยๆ…อย่าต้อนเชียว เธอว่ายน้ำหนีทันที…อันนี้ชาวบ้านรู้ดี ไม่เอาเรือเข้าไปต้อน อีกโลมาหนึ่งคือโลมาสีชมพู ภาษาอังกฤษเรียกโลมาหลังค่อม Indo-Pacific Humpback Dolphin เจ้านี่ ยิ่งแก่ยิ่งน่าเกลียด จากสีเทากลายเป็นสีชมพูกระดำกระด่าง… แต่ค่อนข้างขี้เล่น…เรียกว่าถ้าเจอที ตามดู (ห่างๆ) ได้เป็นชั่วโมง ดำผุดดำว่าย ไปๆมาๆ ให้พินิจได้หนำใจ… บางครั้งบางคราว ยังกระโดดไล่ล่าปลาให้เห็นกันจะๆ ทั้งตัว โผล่ขึ้นมาจากน้ำ…สะใจ ช่วงที่ฉันไปดู คงเป็นช่วงหลังฤดูผสมพันธุ์ มีโลมาตัวน้อย หน้าตาจิ้มลิ้ม ว่ายเคียงข้างแม่มัน ให้เห็นอยู่หลายคู่…เห็นแล้วชื่นใจ ชื่นใจที่พวกมันยังใช้ชีวิตร่วมกันกับชาวประมงได้อย่างผาสุก ก็ชาวประมงมักโยนปลาที่ไม่ต้องการให้พวกมันเป็นประจำนิ…เห็นว่ายป้วนเปี้ยนแถวเรือประมงชายฝั่งอยู่บ่อยๆ… ชื่นใจที่ทะเลไทยยังคงอุดมสมบูรณ์…ก็โลมายังต้องกินปลาเล็กปลาน้อยอยู่ ถ้ามันมาให้เห็นทุกวัน ก็แสดงว่ามันไล่ฝูงปลา…อาหารของมัน..เข้ามาให้เห็น…นิ ชื่นใจที่ได้เห็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม แสนฉลาด ยังคงใช้ชีวิตอยู่อย่างมีความสุข ออกลูกออกหลานให้ได้ชื่นชม… ชื่นใจที่ชาวบ้านยังเห็นความสำคัญของพวกมัน ช่วยกันดูแล ช่วยกันอนุรักษ์… ชาวบ้านเล่าว่า เคยมีนายทุนจ้างชาวประมงมาทำทีเลี้ยงโลมา เอาอาหารมาล่อ ได้จังหวะก็ล้อมอวนจับกันเลย…เฮ้ย…เอาไปทำอะไร? เนื้อก็ไม่น่าจะอร่อย… ชาวบ้านบอกว่า…เขาจับเป็น…เอาไปขาย ตัวหนึ่งสองสามแสน…ยิ่งถ้าส่งออกไปต่างประเทศได้ ก็ยิ่งแพง… ฉันว่าหนีไม่พ้น จับพวกมันไปขังไว้ในอควาเรี่ยม…เก็บตังค์ชาวเมืองให้เข้าไปชม ดีนะ ที่ชุมชนที่นี่ค่อนข้างเข้มแข็ง…ตอนนั้น โลมาที่นี่เลยไม่ถูกจับไป…เพราะชาวบ้านพากันออกไปต่อต้าน ใช่ว่าจะเป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นโลมา แต่ได้เจอทีไร ก็มีความสุขทุกครั้ง ยิ่งถ้าได้เห็นลูกตัวน้อยน่ารัก อย่างในครั้งนี้ ยิ่งมีความสุข น้องนักวิจัยบอกว่า โลมาสีชมพูฝูงที่เราเจอผลุบๆโผล่ๆนั่น มีอย่างต่ำไม่น้อยกว่า 12 ตัว นักวิจัยกำลังจำแนกโลมาจากภาพถ่าย ให้รู้ว่าที่เห็นนั่น ตัวไหนเป็นตัวไหน โดยใช้ตำหนีบนครีบและหางของพวกมัน เป็นตัวจำแนกหลัก… เพื่อเป็นข้อมูลเบื้องต้นสำหรับความรู้ด้านชีววิทยาเมืองไทย…ที่มีคนศึกษาน้อยนิดเหลือเกิน…. ฉันเห็นนิตยสารเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิคเล่มล่าสุด มีภาพถ่ายของวาฬ Right Whale ที่แหวกว่ายวนเวียนอยู่ทางชายฝั่งตะวันออกของอเมริกา… เขาทำงานเป็นเครือข่าย สามารถจำแนกวาฬที่อยู่ในบริเวณนั้นได้แล้วถึง 359 ตัวที่แก่พอที่จะมีตำหนิให้จดจำได้…เขาจึงรู้ว่าปีหนึ่งๆ มีวาฬเพิ่มขึ้นกี่ตัว ลดลงกี่ตัว ตัวที่ตายไปคือตัวไหน… เห็นแล้ว อยากให้เมืองไทยเป็นแบบนั้นบ้าง มีข้อมูลพร้อม (อันนี้คงต้องมาจากทุนสนับสนุนนักวิจัยด้วย) ให้สามารถกำหนดทิศทางความเป็นไปได้ว่า…จะอนุรักษ์กันอย่างไร … มีคนที่รัก เข้าใจและหวงแหนชีวิตอื่นบนโลกอย่างจริงจัง ไม่ใช่เพื่อผลประโยชน์… ชีวิตทุกชีวิตย่อมมีความสำคัญต่อโลก…เพราะโลกนี้ ไม่ใช่สมบัติของมนุษย์แต่เพียงผู้เดียว แต่เป็นสมบัติของสรรพชีวิตทั้งหมดที่อาศัยพึ่งพากันและกัน… ถ้ามีเวลาว่างๆ…แทนที่จะไปดูโลมาฝึกแล้วในอควาเรี่ยม ลองหาเวลาไปตากแดดตากลม ชมชีวิตโลมาที่ใช้ชีวิตอย่างอิสระ ร่วมกับชาวบ้านบ้าง แล้วอย่าลืมกลับมาเล่าให้ฟังกันบ้างล่ะ…

One thought on “โลมาที่รัก Dolphin Watch

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s