Hello! Mongolia
Let’s go to Mongolia! ถ้าเอาบทความที่ตัวเองเขียนลงนิตยสาร สแกนมาลงทั้งดุ้นแบบนี้ คือขี้เกียจนั่นเอง ขยายอ่านได้เลยนะจ้ะ หรือดูแต่ภาพก็ได้จ้า
Let’s go to Mongolia! ถ้าเอาบทความที่ตัวเองเขียนลงนิตยสาร สแกนมาลงทั้งดุ้นแบบนี้ คือขี้เกียจนั่นเอง ขยายอ่านได้เลยนะจ้ะ หรือดูแต่ภาพก็ได้จ้า
ตั้งแต่สมัยที่ไปเดินขึ้นเขาโกตาคินาบาลู ที่มาเลเซีย ยอดเขาที่หลายคนเชื่อว่าเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เมื่อหลายปีก่อน ฉันได้รับข้อมูลมาว่าจริงๆแล้วโกตาคินาบาลูไม่ใช่ยอดเขาที่สูงที่สุดที่ว่า แต่เป็นยอดเขาทางเหนือของพม่าที่ชื่อ Hkakaborazi (คากาโบราซี) ต่างหาก เพียงแต่ว่า ยอดเขาสูงสุดถึง 5,881 เมตรแห่งนี้ เข้าถึงได้ยากจึงไม่เป็นที่รู้จัก ตั้งแต่นั้นมา เทือกเขาคากาโบราซี ก็เป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางที่ฉันอยากไปสัมผัส…แม้ว่าในปัจจุบันจะมีนักปีนเขาขึ้นไปพิชิตยอดเขาแห่งนี้ได้บ้างแล้วก็ตาม แต่เทือกเขาโดยรอบก็ยังคงเข้าถึงยากและปราศจากการท่องเที่ยวแบบล้างผลาญใดๆ เมื่อมีโอกาสที่จะได้ขึ้นไปทางเหนือของพม่า ความหวังของฉันก็สว่างวาบขึ้นมาในทันที แน่นอนว่าฉันคงไม่สามารถไปพิชิตยอดเขาได้ แต่สิ่งที่ฉันอยากเห็นก็คือยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ บริวารโดยรอบของเทือกเขาคากาโบราซี ในขณะที่ฉันยังคงอยู่ในดินแดนที่เรียกว่าเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ต่างหาก การเดินทางไปที่เมือง Putao (ปูเตา) ในรัฐคะฉิ่น (Kachin)ทางตอนเหนือของพม่านั้น ไม่ใช่เรื่องลำบากอะไร เพราะมีเครื่องบินบินถึงสนามบินเล็กๆที่นี่แทบทุกวัน แต่ที่ลำบากกว่าคือการขออนุญาตเข้าไปในเขตพิเศษของพม่าสำหรับชาวต่างชาติต่างหาก การเข้าเมือง Putao ต้องได้รับอนุญาตล่วงหน้าจากทางราชการของพม่า ซึ่งมีขั้นตอนต่างๆพอสมควร ทางที่ดีที่สุดคือให้ทางบริษัททัวร์ที่ได้รับอนุญาตเป็นผู้ดำเนินการต่างๆให้ แล้วในที่สุด ฉันก็ได้เดินทางมาถึงสนามบินเล็กกะทัดรัดที่ Putao เช่นเดียวกับสนามบินบ้านนอกอื่นๆของพม่า ฉันจะต้องเดินผ่านกระบวนการทุกอย่าง รวมทั้งตรวจคนเข้าเมือง แล้วออกมารอด้านนอกสนามบินเพื่อรอขบวนกระเป๋าที่จะออกมากับรถเข็น…อากาศที่นี่หนาวเย็นกว่าพม่าโดยรอบเพราะอยู่ทางเหนือสุด อีกทั้งยังล้อมรอบด้วยภูเขา ตัวเมืองไม่ใหญ่อะไรมากมาย ชาวพื้นเมืองส่วนใหญ่ของที่นี่จะเป็นชาวฉาน (Shan) ลีซู (Lisu) และระวาง (Rawang) (เรียกรวมๆว่าชาวคะฉิ่น) และมีชาวพม่ามาทำงานก่อสร้างกันมาก (การก่อสร้างโครงการขนาดใหญ่ของที่นี่จะใช้แรงงานชาวพม่าเป็นแรงงานที่มีฝีมือเป็นหลัก เนื่องจากชาวพื้นเมืองไม่ค่อยรู้จักเครื่องมือหนักที่ใช้ในการก่อสร้าง)… Read More Putao, Northern Myanmar: The Place Where You Can See Snow-capped Mountains in S/E Asia
I visited this lake in January 2015. At that time, I met with the Ramsar Committee coming to evaluate this great lake. Now, from February 2, 2016, on the World Wetlands Day, this lake has been designated as a new Wetland of International Importance in the Ramsar List. What a great news! Here is my… Read More Great Indawgyi Lake
The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2015 annual report for this blog. Here’s an excerpt: A San Francisco cable car holds 60 people. This blog was viewed about 1,400 times in 2015. If it were a cable car, it would take about 23 trips to carry that many people. Click here to see the… Read More 2015 in review
ใครก็ตามที่ได้เคยเดินทางไปเยือนพม่าคงปฏิเสธไม่ได้ว่าแม่น้ำอิระวดี เป็นมหานทีที่ยิ่งใหญ่และมีความสำคัญที่สุดของประเทศนี้ แม่น้ำอิระวดีหรือที่ชาวพม่าเรียกกันว่าเอยาวดี (Ayeyarwady River) เป็นเสมือนเส้นเลือดที่สำคัญของดินแดนอันอุดมสมบูรณ์แห่งนี้ ด้วยความยาวกว่าสองพันกิโลเมตรจากเหนือจรดใต้ โดยเป็นแม่น้ำของประเทศที่ไม่ได้ไหลเข้าไปในประเทศอื่นเช่นเดียวกับเจ้าพระยาของไทย แต่จะมีสักกี่คนที่ได้เดินทางไปถึงดินแดนที่เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำสายสำคัญสายนี้… ฉันเริ่มต้นการเดินทางไปชมจุดเริ่มต้นของแม่น้ำอิระวดีที่เมืองมิตจีนา (Myitkyina) เมืองหลวงของรัฐคะฉิ่น (Kachin) ทางตอนเหนือของประเทศพม่า ดินแดนแห่งนี้มักเป็นข่าวคราวตามหน้าหนังสือพิมพ์อยู่เนืองๆจากปัญหาความขัดแย้งทางชาติพันธุ์ในบางพื้นที่ที่ยังมีการสู้รบระหว่างชาวคะฉิ่นกับรัฐบาลพม่า การท่องเที่ยวที่นี่จึงยังไม่เป็นที่รู้จักกันมากนักในหมู่ชาวต่างประเทศ เนื่องจากความไม่สงบในพื้นที่และความยากลำบากในการเดินทาง ถึงกระนั้นก็ตามภายในเมืองหลวงของรัฐแห่งนี้ก็สุขสงบปลอดการสู้รบมานานหลายปี นักท่องเที่ยวมีให้เห็นประปรายตามโรงแรมที่มีอยู่ไม่มากนักในเมืองแต่ที่เห็นมากกว่าคือนักธุรกิจชาวจีนที่เข้ามาทำธุรกิจในรัฐที่ตั้งอยู่ระหว่างภูเขาสูงของอินเดียและจีนแห่งนี้ พื้นที่อันกว้างใหญ่และอุดมสมบูรณ์ของรัฐคะฉิ่นเป็นแหล่งที่มีทรัพยากรแร่ธาตุอยู่อย่างมากมายมหาศาลโดยเฉพาอย่างยิ่งหยกและทองคำ ตัวเมืองมิตจีน่าเองเป็นทางผ่านของกองทหารระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งเป็นเหตุให้สถานที่ต่างๆของเมืองถูกทำลายลงจากผลของสงคราม การมาเยือนที่นี่จึงไม่ใช่การเยี่ยมชมโบราณสถานเก่าแก่แบบหลายๆเมืองของพม่า แต่เป็นการเที่ยวชมวัฒนธรรมพื้นเมืองของคนพื้นถิ่นที่นี่กับธรรมชาติอันยิ่งใหญ่มากกว่า ในเมื่อมาพักในเมืองทั้งที สิ่งที่ขาดไม่ได้ก็คือการเดินชมตลาดของเมือง ตลาดมิตจีน่าตั้งอยู่ริมแม่น้ำอิระวดีอันขึ้นชื่อ มีส่วนที่เป็นตลาดสดที่ขายปลาที่จับได้จากแม่น้ำแห่งนี้รวมไปถึงอาหารแปรรูปตากแห้ง ผักและผลไม้นานาชนิดทั้งที่ปลูกในพื้นที่และนำเข้ามาจากจีน ผู้คนที่นี่ไม่ว่าจะเป็นชาวคะฉิ่นหรือพม่าดูหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสเป็นมิตรกับชาวต่างชาติค่อนข้างมาก ถัดออกไปมีร้านอาหารริมน้ำให้บริการนั่งชิลล์ๆชิมอาหารพื้นเมืองพร้อมชมวิวแม่น้ำกว้างใหญ่สุดสายตาที่ไหลเอื่อยๆอย่างนิ่งสงบ มองไปเห็นอีกด้านหนึ่งของฝั่งน้ำเป็นเขตห้วงห้ามสำหรับนักท่องเที่ยวปกติ ถ้าจะข้ามไปต้องขออนุญาตพิเศษ พื้นที่ริมฝั่งแม่น้ำยามหน้าแล้งนี้จะเป็นเขตสัมปทานร่อนทอง ที่มีคนงานชาวพม่าจากที่ต่างๆมาตั้งแคมป์ทำงานร่อนทองกันริมฝั่งน้ำอย่างเป็นกิจจะลักษณะ การร่อนทองริมน้ำแบบนี้ทำเฉพาะหน้าแล้งพอถึงหน้าน้ำ แม่น้ำอิระวดีจะเอ่อท่วมลานหินริมน้ำพาเอาตะกอนต่างๆมาให้แสวงโชคกันต่อในหน้าแล้งถัดไป การจะไปให้ถึงจุดเริ่มต้นของแม่น้ำอิระวดี จำเป็นที่จะต้องใช้รถกระบะหรือขับเคลื่อนสี่ล้อเลาะไปตามถนนเลียบลำน้ำอิระวดี ผ่านหมู่บ้านรวมถึงลัดเลาะเข้าป่าขึ้นเขาเป็นระยะๆจนไปถึงจุดเริ่มต้นของแม่น้ำอิระวดีที่ Myit-sone (มิตซอน) ซึ่งห่างออกไปประมาณ40กิโลเมตรขึ้นไปทางเหนือของมิตจีน่า ชาวคะฉิ่นเรียกจุดนี้ว่าMyit-sone ซึ่งแปลว่าจุดบรรจบกันของแม่น้ำสองสายอันได้แก่ลำน้ำเมข่า(N’Mai Kha) และลำน้ำมะลิข่า(Mali Kha) ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากขุนเขาสูงทางเหนือสุดของพม่าแถบชายแดนที่ต่อเนื่องมาจากภูเขาหิมาลัย ต้นกำเนิดคือธารน้ำแข็งละลายผ่านดินแดนป่าเขาอันอุดมสมบูรณ์จากระดับ 4,600 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลลงมาจนถึงประมาณ800เมตร มาบรรจบกัน ณ… Read More Kachin New Year
To the Baikal!… Read More Exploring Baikal Lake
ทะเลสาบน้ำจืดแห่งนี้เป็นทะเลสาบที่เก่าแก่ที่สุด (25 ล้านปี) และลึกที่สุด (ส่วนที่ลึกที่สุด 1,637 เมตร) และเกือบจะใหญ่ที่สุด (แพ้ทะเลสาบแคสเปี้ยน) ของโลก มีรูปร่างยาวรี โดยมีความยาวถึง 636 กิโลเมตร (เกือบๆกรุงเทพฯ-เชียงใหม่) และส่วนที่กว้างที่สุดกว้างเพียง 80 เมตร ที่สำคัญคือเป็นที่กักเก็บน้ำจืดถึง 20% ของน้ำจืดในโลกใบนี้ (80% ของรัสเซีย)… Read More No Snow in Siberia 2: To the Baikal Lake
เมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางความรู้และสังคมแบบปัญญาชนแห่งไซบีเรีย จนครั้งหนึ่งได้เคยถูกเรียกขานกันว่าเป็น “ปารีสแห่งไซบีเรีย”… Read More No Snow in Siberia 1: Irkutsk
The oldest, biggest and most visited Rath Yatra in the world.… Read More Ratha-Yatra, Puri, Orissa, India
นึกได้ว่าไม่ได้โพสต์อะไรลงบล๊อคตัวเองมาหลายเดือนล่ะ…เที่ยวชายหาดพม่าแก้ขัดกันไปก่อนนะจ๊ะ…